René Feller

Als zoon van bekende voetballer moest je dus naar de middelbare school. René Feller ging eerst naar het ULO, daarna naar het Cios. Hij wist immers alles al over voetbal, maar van andere sporten had hij weinig kaas gegeten. Afgewezen! Inmiddels balde Feller op een redelijk nivo, geen betaald voetbal, maar wel interregionaal. Na twee Duitse- en twee Nederlandse clubs hangt Feller de schoenen aan de wilgen. Hij is dan 35 jaar en een versleten knie verder. Ook de glas– en porseleinbranche zegt hij vaarwel.

Nu weten we dat een ‘aardige’ voetballer een redelijke beheersing van de bal heeft, voetvolley, tennis maar ook biljarten zijn daar een voorbeeld van. En juist bij die laatste sport, die hij overigens uitstekend beheerst, begint, hoe gek het ook klinkt, zijn trainersloopbaan!

Niet nadat hij eerst nog vijf jaar voor de Lions jeugdreizen organiseerde over de gehele wereld. Sociale uitwisseling heette dat, 3 weken in Europa en 5 tot 6 weken trans-Atlantisch. Zo kon het zijn dat hij zijn eigen dochter richting Amerika en Japan stuurde.

Terug naar de tafel met het groene laken. Daar ontmoet hij in 1992 een Egyptenaar die bepalend is voor hetgeen hij nu heeft bereikt. Deze hooggeplaatste functionaris bij het Ministerie van Sport in Koeweit nodigt hem uit om voetballes te geven. Een avontuur, dat zeker, maar wel één die hem een decennium later, meer bekendheid heeft gegeven. Uiterst succesvol is René Feller in Koeweit. In de opzet van Hoofd Jeugdopleiding slaagt hij met verve. Dat komt uitstekend van pas, want bij Qadsia Sporting Club is hij wederom de gevierde trainer.

In Afrika wachten ze (2003) met smart op die Hollander die spelers leerde om met kaarten ‘pas en laatste kaart’ te zeggen. Maar het gaat Feller niet alleen om het voetbal. Hij verdiept zich ook in de cultuur, politieke (in)stabiliteit en bezienswaardigheden van zijn broodheer. Wil je slagen, dan is het van essentieel belang je te verdiepen in het land en de mens.

Dat hij die interesse heeft, komt hem goed van pas in Oost Afrika. Een tegengestelde cultuur als in het Midden-Oosten. Corruptie, spelers die bij een buitenlands tripje massaal politiek asiel vragen etc. Je moet er mee leren omgaan. In Eritrea krijgt hij het allemaal voor zijn kiezen. Niet hij alleen, ook zijn vrouw Yvonne die hem dan inmiddels is nagereisd, zegt het land vaarwel. Politieke instabiliteit, een dreigende oorlog met buurland Ethiopië, het was de bekende druppel.

Geen ambassades, geen militaire controle van de United Nations, een leegloop van westerlingen. Wegwezen hier. Te gevaarlijk en terug naar Hoorn.

Afrika, het ene land is nog mooier dan het andere! De landen zijn vaak immens rijk. Het zit alleen in de bodem. Neem bijvoorbeeld de kust van Eritrea, zo’n 1200 km lange koraalrif. Toerisme komt nauwelijks van de grond. De bewoners denken niet in dollars. Wat komt, dat komt en morgen zien we verder!

Neem dan bijvoorbeeld Rwanda, ook wel het Zwitserland van Afrika genoemd. Een fantastische natuur, bergen, heuvels, meren, mensapen, waar beroemdheden als bijvoorbeeld Bill Gates een optrekje heeft. Politieke stabiliteit. Dat land is het laatste land, dat René Feller op de voetbalkaart moet zetten. Ook daar slaagt hij in. Zijn doel, het behalen van kwalificatie voor het WK in 2010 is niet gelukt. In 2009 neemt Feller het besluit terug te keren naar Nederland. Bij zijn afscheid wordt hem op de Nederlandse ambassade een receptie aangeboden en ontvangt hij het erelidmaatschap van FC APR, de laatste club waar Feller hoofdtrainer was. Erik te Paske, ex prof van onder andere AZ (Alkmaar) neemt de honneurs waar.

René Feller heeft door zijn trainerschap veel landen gezien. Met name Afrika heeft een onuitwisbare indruk bij hem achtergelaten.

Is Feller nu in ruste! Wie hem kent, ziet nog steeds een strijdlustig idealist, die graag over allerlei zaken praat. Ondanks zijn leeftijd sluit hij een terugkeer naar het Midden-Oosten niet uit. Als Koeweit belt, staan de koffers van René en Yvonne bij wijze van spreken al gepakt.

Feller, het zwarte schaap van de KNVB. Succesvol in andere delen van de wereld en door de FIFA erkend. Het kan verkeren!