Sascha Gabizon

Sascha Gabizon (1964) studeerde Europese studies in Amsterdam en vervolgens internationale bedrijfskunde aan een Europese Business opleiding in Parijs, aan de Ecole d’Affairs de Paris (EAP).

Na een vervolg stage in Bangkok en Kuala Lumpur werkte zij gedurende een aantal jaren bij internationale consultancy bureaus in Frankrijk, Spanje en Duitsland. In 1992 ging zij werken voor BAUM – een milieunetwerk voor het Duitse bedrijfsleven. Tevens werkte ze tot 1997 als onderzoeker bij het Wuppertal Instituut voor Klimaat, Milieu en Energie in Wuppertal, Duitsland.

Van 1994 -1996 werkte Sascha vanuit het Wuppertal Instituut als deeltijd projectcoördinator voor maatschappelijke organisaties, zoals de in 1994 opgerichte organisatie Women in Europe for a Common Future (WECF), een Europees netwerk dat een Nederlandse stichting is met hoofdkantoor in Utrecht. Vanaf 1997 werd ze voltijds projectcoördinator voor WECF en leidde projecten met lokale vrouwen- en milieuorganisaties in Oekraïne, Rusland en Oezbekistan. Deze projecten waren gericht op de verbetering van gezondheidsproblemen veroorzaakt door milieuvervuiling, op verbetering van de drinkwaterkwaliteit en verduurzaming van de voedselproductie. Vanaf 1998 breidde het aantal projecten en beleidsgerichte activiteiten van WECF zich uit en werd Sascha directeur van de organisatie. Voor de ontwikkeling en aansturing van projecten reist ze veel naar landen in Oost Europa en de voormalige Sovjet Unie.

In 1996 was zij inmiddels gehuwd en woonde in München maar reisde veel op en neer naar het Nederlands kantoor van WECF. In haar huis in München had ze een klein bijkantoor opgezet van WECF, dat zich vanaf 2000 geleidelijk uitbreidde. Inmiddels heeft WECF de beschikking over een eigen kantoorpand in het centrum van München, op de Sint-Jakobs Platz. In 2001 werd Sascha moeder. In de jaren erna wist ze haar groeiende verantwoordelijkheden voor WECF wonderwel te combineren met moederschap en het gezinsleven.

Vanaf 2004 is WECF sterk gegroeid. Sascha is internationaal directeur geworden, zij reist veelvuldig op en neer tussen Nederland en München en regelmatig naar projectlocaties in Oost Europa en Centraal Azië en naar internationale bijeenkomsten van de VN en de Europese Unie. Ze is in 2008 verkozen tot afgevaardigde voor de Women Major Group van de United Nations Environment Program (UNEP) en inmiddels herkozen om deze rol ook een tweede termijn op zich te nemen. Ze probeert het juiste midden te vinden tussen haar verantwoordelijkheden voor de organisatie en de zorg voor kind en gezin. Ook sociale contacten en vriendschappen blijven voor haar van groot belang en die weet ze naast en in haar werk goed te onderhouden.